Winterstilte tussen de takken

De sneeuw dempt elk geluid in de duinen.
Tak na tak ligt gebogen onder een dunne witte laag en tussen die wirwar van lijnen staat plots een damhert stil.
Alsof de tijd even pauzeert.

Vanmorgen ontmoette ik dit damhert in een landschap dat bijna grafisch aanvoelde.
De takken vormden een natuurlijk kader, terwijl de sneeuw elk detail verzachtte.

Wat mij vooral raakte was de rust.
Geen vluchtgedrag, geen onrustige bewegingen. Alleen kijken. Naar elkaar.
Ik bleef staan waar ik stond, liet de camera zakken en nam eerst de scène in mij op.

In zulke momenten wordt natuurfotografie geen jacht op een beeld, maar een ontmoeting.
Het dier bepaalt de afstand, het tempo en de duur van het moment.
Pas toen ik merkte dat het hert ontspannen bleef staan, maakte ik een paar foto’s.

Niet meer dan dat.

Fotografietip van deze week

In winterse omstandigheden is rust nog belangrijker dan anders.
Dieren verbruiken extra energie en elke verstoring kost hen kostbare kracht.

Gebruik daarom:

• een telelens
• een rustige houding
• en blijf altijd op afstand

Laat het dier het contact verbreken, niet jij.

“In stilte ontmoet je de natuur zoals ze werkelijk is.”

Reflectie

Deze ontmoeting herinnerde mij eraan waarom ethische natuurfotografie zo belangrijk is.
Niet omdat het moet, maar omdat het vanzelfsprekend voelt.

De natuur hoeft niets te geven.
Wij mogen slechts even meekijken.

En soms is dat al genoeg.

Wil je meer leren over ethische natuurfotografie?
Download gratis mijn e-book:
De basis van ethische natuurfotografie – 10 gedragsregels & praktische checklist